Joris als musicus en audiovisueel creator

Levensfries JORIS.jpg

Muziek

 

Als solo-hoboïst heb ik de meest intense emoties mogen ervaren bij het spelen van grote symfonische werken in de schoot van een groot orkest. Tegelijkertijd heeft het kleine, het eenvoudige mij steeds evenzeer kunnen ontroeren: een enkel instrument of stem, een kinderkoor, een deuntje van vroeger…  of ook gewoon klanken voorbij de muziek zoals klankschalen, het geluid van een vogel in het bos, de golven van de zee… Ook in onze voorstellen voor een nagedachtenis of afscheidsviering willen wij dit eenvoudige opzoeken. Natuurlijk blijft het mogelijk om met een paar collega-musici een partituur te spelen maar ik ben ook op zoek gegaan naar andere uitdrukkingsvormen. Zo is het idee gekomen om soundscapes te creëren op basis van harmonische layers, samples, ongewone instrumenten, natuurgeluiden of geluiden van ‘vroeger’. Deze worden dan gecombineerd met melodieën uit het klassiek repertoire of met gewone deuntjes, al dan niet geïmproviseerd en live gespeeld op mijn hobo. Niet alleen is dit een stuk budgetvriendelijker, maar door het concept van de klassieke begeleidingen met andere instrumenten los te laten, ben ik ook vrijer en kan ik gemakkelijker inspelen op de persoonlijke gevoelswereld van zij voor wie het uiteindelijk wordt gebracht. Om een voorbeeld te geven: bij het herdenken van een overleden kind kan/kunnen haar of zijn lievelingsmuziekje(s) gespeeld worden, ondersteund door klanken die aan haar of hem herinneren. Zo wordt muziek beeldend, filmisch en raakt ze de ziel. Ik maak hiervoor gebruik van een subtiele klankinstallatie die mobiel is en vrijwel overal kan opgezet worden. Naar gelang het budget kan er nog steeds voor gekozen worden om er een instrument aan toe te voegen, zoals een harp, een cello of een stem.

 

 

Foto en film

 

Als muziek, geluid, beeld en woord samenkomen in harmonie ontstaat er iets magisch: de magie van film. Dit hoeven geen groot opgezette producties te zijn: foto’s in een montage met muziek, voice-off en bruitage - ‘Digi-tales’ zoals Lucia’s zus Ingrid ze destijds doopte - kunnen reeds volstaan en erg ontroerend zijn. Misschien niet bedoeld om getoond te worden aan de hele wereld maar dat hoeft ook niet. Mensen willen een nagedachtenis, iets wat de dierbare terugbrengt in hun hart, en dat kan door hun stem nog eens te horen, gecombineerd met muziek en beelden.

 

Een andere mogelijkheid is een video met opnames die wij zelf maken, aangevuld met beelden (foto’s en video’s) die ons worden aangereikt.  Zo hebben velen van ons nog reis- of souvenirfilms (oude VHS of super8) uit onze kindertijd. Bij het bekijken ervan staan we stil bij die paar bewegende beelden van onszelf of van onze ouders. Die beelden zijn zoveel pakkender en emotioneel geladen dan de overigens vervelende en ellenlange fotoreeksen van de ‘zee, bergen of gebouwen’ …  We gaan die beelden eruit halen, aanvullen met shots uit de natuur of van plekken die van betekenis waren voor de betrokken persoon. Als we nog de gelegenheid hebben, laten we de persoon of haar/zijn dierbare(n) nog iets zeggen voor de camera - of net niet voor de camera maar als voice-off - en monteren we alles tot een geheel met muziek, tekst en bruitage. Het eindresultaat zal misschien alleen bekeken worden in intieme kring, maar kan ook gelinkt worden aan een QR-code die op het traditionele gedenkkaartje gedrukt is.

 

Ik draaide afgelopen decennia talrijke kortfilms, reisfilms en videoclips. Vandaag kijk ik er naar uit om in de schoot van Levensfries deze ‘digitale getuigenissen’ te maken. Meer ziel, meer betekenis en meer diepgang.